
Αν έχεις ασχοληθεί αρκετά με το μπιλιάρδο, κάποια στιγμή θα έχεις ακούσει τη γνωστή ερώτηση:
«Γιατί στράβωσε η στέκα μου;»
Και η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει πάντα μία και μοναδική απάντηση.
Μια στέκα, ειδικά όταν μιλάμε για ξύλινο φλες και κοντάκι, είναι ένα αρκετά ευαίσθητο εργαλείο. Το ξύλο επηρεάζεται από το περιβάλλον, την υγρασία, τη θερμοκρασία αλλά και τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούμε και αποθηκεύουμε τη στέκα μας.
Το σημαντικό είναι να καταλάβουμε ότι τις περισσότερες φορές η στέκα δεν στραβώνει ξαφνικά. Η διαδικασία μπορεί να είναι αργή και να ξεκινήσει πολύ πριν αντιληφθούμε ότι υπάρχει πρόβλημα.
Το ξύλο «ζωντανεύει» μαζί με το περιβάλλον του. Απορροφά και αποβάλλει υγρασία, με αποτέλεσμα να διαστέλλεται και να συστέλλεται.
Όταν αυτή η μεταβολή γίνεται ανομοιόμορφα, δημιουργούνται τάσεις μέσα στο ξύλο. Με τον χρόνο, αυτές οι τάσεις μπορούν να οδηγήσουν σε στράβωμα.
Αυτός είναι και ο λόγος που ένα ξύλινο σύνολο (φλες και κοντάκι) δεν αγαπά ιδιαίτερα χώρους με μεγάλες μεταβολές υγρασίας. Υπόγεια, γκαράζ ή χώροι με πολλή υγρασία δεν είναι οι καλύτερες επιλογές για μακροχρόνια αποθήκευση.
Και φυσικά, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι άλλο πράγμα είναι η υγρασία του χώρου και άλλο η άμεση επαφή της στέκας με νερό. Η επαφή με το νερό, ή οποιοδήποτε άλλο υγρό, είναι εξ'ορισμού απαγορευμένη.
Αν υπάρχει μία συνήθεια που θα έπρεπε να κόψει κάθε παίκτης, είναι να αφήνει τη στέκα του στο αυτοκίνητο για ώρες.
Ειδικά το καλοκαίρι, η θερμοκρασία μέσα σε ένα κλειστό αυτοκίνητο μπορεί να ανέβει πολύ περισσότερο από τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος. Η κατάσταση γίνεται ακόμη χειρότερη όταν συνδυάζεται με τις μεταβολές της υγρασίας.
Το ξύλο διαστέλλεται και συστέλλεται. Και όταν αυτό επαναλαμβάνεται, η καταπόνηση συσσωρεύεται.
Δεν σημαίνει ότι μια διαδρομή από το σπίτι μέχρι το μαγαζί θα στραβώσει τη στέκα σου. Το πρόβλημα είναι η παρατεταμένη έκθεση σε ακραίες συνθήκες.
Με απλά λόγια:
Η στέκα σου δεν είναι αντικείμενο που πρέπει να μένει στο πορτμπαγκάζ.
Αυτό είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα λάθη.
Πολλοί παίκτες τελειώνουν το παιχνίδι, ακουμπούν τη στέκα στον τοίχο και την αφήνουν εκεί μέχρι την επόμενη φορά.
Μια φορά δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα πάθει κάτι. Όταν όμως αυτό γίνεται καθημερινά και για μεγάλο χρονικό διάστημα, η συνεχής πλευρική πίεση δεν είναι κάτι που θέλουμε να δέχεται το φλες.
Η στέκα πρέπει να αποθηκεύεται με τρόπο που να μην πιέζεται και να στηρίζεται σωστά.
Η θήκη της στέκας δεν υπάρχει μόνο για να μην τη γρατζουνίσεις.
Προστατεύει τη στέκα κατά τη μεταφορά και, κυρίως, βοηθά να περιοριστεί η έκθεσή της σε υγρασία, σκόνη, χτυπήματα και απότομες περιβαλλοντικές αλλαγές.
Για κάποιον που έχει επενδύσει σε μια καλή στέκα, μια σωστή θήκη είναι μέρος του εξοπλισμού και όχι αξεσουάρ της τελευταίας στιγμής.
Σε μια βιδωτή/σπαστή στέκα, καλό είναι επίσης να χρησιμοποιούνται τα κατάλληλα joint protectors, ώστε να προστατεύονται τα σπειρώματα και τα εκτεθειμένα σημεία της ένωσης.
Δεν είναι όλες οι ξύλινες στέκες ίδιες.
Η ποιότητα του ξύλου, η επιλογή του κομματιού, η διαδικασία ξήρανσης και ο τρόπος με τον οποίο έχει κατασκευαστεί και φινιριστεί το φλες και το κοντάκι επηρεάζουν σημαντικά τη σταθερότητά του.
Ένα σωστά επιλεγμένο και σωστά επεξεργασμένο φλες από κελεμπέκι μπορεί να παραμείνει ίσιο για πάρα πολλά χρόνια. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι άτρωτο.
Ακόμα και ένα εξαιρετικό ξύλο μπορεί να επηρεαστεί αν το βάλεις για μήνες σε λάθος περιβάλλον.
Εδώ υπάρχει μία σημαντική διαφορά.
Το carbon δεν συμπεριφέρεται όπως το ξύλο και δεν επηρεάζεται από τις αλλαγές υγρασίας με τον ίδιο τρόπο. Για αυτό και τα carbon φλες έχουν γίνει ιδιαίτερα δημοφιλή τα τελευταία χρόνια σε παίκτες που θέλουν σταθερότητα και μικρότερη ευαισθησία στις περιβαλλοντικές συνθήκες.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ένα carbon φλες δεν μπορεί να πάθει ζημιά.
Ένα δυνατό χτύπημα, μία πτώση ή κακή μεταχείριση μπορεί να προκαλέσει πρόβλημα. Απλώς μιλάμε για διαφορετική συμπεριφορά υλικού και διαφορετικό τύπο ζημιάς.
Ναι, αλλά εδώ χρειάζεται προσοχή.
Το φλες χρειάζεται καθαριότητα και σωστή φροντίδα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι όσο περισσότερο το τρίβουμε τόσο καλύτερα το συντηρούμε.
Το υπερβολικό τρίψιμο, ειδικά με ακατάλληλα υλικά, μπορεί σταδιακά να αφαιρέσει υλικό από το φλες και να αλλάξει τη διάμετρό του.
Για αυτό η συντήρηση πρέπει να γίνεται με μέτρο και με τα σωστά προϊόντα.
Αν μια στέκα χρειάζεται σοβαρή επαναφορά, ίσιωμα, αλλαγή διαμέτρου ή επισκευή, καλύτερα να αναλάβει τη δουλειά ένας εξειδικευμένος τεχνικός της εταιρείας μας, που γνωρίζει από επισκευές στεκών μπιλιάρδου και έχει τις κατάλληλες γνώσεις και την εμπειρία που απαιτείται.
Ο πιο απλός τρόπος είναι ο οπτικός έλεγχος.
Κρατάς τη στέκα από το πίσω μέρος και κοιτάς κατά μήκος του φλες, ενώ την περιστρέφεις αργά. Έτσι μπορείς να εντοπίσεις μία αλλαγή στην ευθυγράμμιση.
Σημαντικό που συχνά ξεχνάμε και μπερδεύει: Το σχήμα της στέκας δεν είναι απόλυτως κώνος.
Το γνωστό «ρολάρισμα πάνω στο τραπέζι» μπορεί να δώσει μία πρώτη εικόνα, αλλά δεν είναι ο σωστός τρόπος για να διαγνώσεις αν και πού ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα. Μία ατέλεια στην ένωση ή σε άλλο σημείο μπορεί επίσης να επηρεάσει το πώς "φαίνεται" να ρολάρει η στέκα.
Αν έχεις αμφιβολία, ο σωστός έλεγχος μπορεί να γίνει μόνο με τη χρήση τόρνου από έναν έμπειρο και ειδικευμένο τεχνικό.
Δεν χρειάζεται κάτι περίπλοκο. Απλώς:
Και πάνω απ' όλα, μην περιμένεις να εμφανιστεί το πρόβλημα για να αρχίσεις να την προσέχεις.
Συνήθως δεν φταίει ένας μόνο παράγοντας.
Είναι ο συνδυασμός του ξύλου, του χρόνου, του περιβάλλοντος και — πολύ συχνά — του τρόπου με τον οποίο εμείς φερόμαστε στη στέκα.
Μία καλή ξύλινη στέκα μπορεί να σε συντροφεύσει για πολλά χρόνια. Θέλει όμως τον σεβασμό που απαιτεί ένα όργανο ακριβείας.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, όσο καλή και αν είναι η τεχνική σου, η στέκα είναι το εργαλείο που μεταφέρει κάθε σου χτύπημα στη μπάλα.
Φρόντισέ την σωστά και θα σου το ανταποδώσει στο τραπέζι.